Originally written in Polish (Polski), “Spróbuj opiewać okaleczony świat” was translated into English by Clare Cavanagh.
The brothers’ related banter…
John: Would you like to hear a short poem for today?
Hank: Yes!
John: Uh, this isn’t that sort of a poem, but I think it’s the right poem to read this week. It’s a poem by Adam Zagajewski called Try to Praise The Mutilated World.
(Reads poem)
John: Try to Praise The Mutilated World by Adam Zagajewski.
Hank: Thanks for bringing us up, John.
John: I like to bring it all the way up, to the energy!
Hank: It started off on a pretty rough note but you really brought it back.
John: That’s what I like to do, man. I like to take it from down, to down even lower.
Hank: (groans) Well that was a beautiful poem. I… want to answer some questions though. I want to move it.
tumblr
Click to read poem
Try to praise the mutilated world.
Remember June’s long days,
and wild strawberries, drops of rosé wine.
The nettles that methodically overgrow
the abandoned homesteads of exiles.
You must praise the mutilated world.
You watched the stylish yachts and ships;
one of them had a long trip ahead of it,
while salty oblivion awaited others.
You’ve seen the refugees going nowhere,
you’ve heard the executioners sing joyfully.
You should praise the mutilated world.
Remember the moments when we were together
in a white room and the curtain fluttered.
Return in thought to the concert where music flared.
You gathered acorns in the park in autumn
and leaves eddied over the earth’s scars.
Praise the mutilated world
and the gray feather a thrush lost,
and the gentle light that strays and vanishes
and returns.
For the original Polish (Polski) click here
Spróbuj opiewać okaleczony świat
Pamiętaj o długich dniach czerwca
i o poziomkach, kroplach wina rosé.
O pokrzywach, które metodycznie zarastały
opuszczone domostwa wygnanych.
Musisz opiewać okaleczony świat.
Patrzyłeś na eleganckie jachty i okręty;
jeden z nich miał przed sobą długą podróż,
na inny czekała tylko słona nicość.
Widziałeś uchodźców, którzy szli donikąd,
słyszałeś oprawców, którzy radośnie śpiewali.
Powinieneś opiewać okaleczony świat.
Pamiętaj o chwilach, kiedy byliście razem
w białym pokoju i firanka poruszyła się.
Wróć myślą do koncertu, kiedy wybuchła muzyka.
Jesienią zbierałeś żołędzie w parku
a liście wirowały nad bliznami ziemi.
Opiewaj okaleczony świat
i szare piórko, zgubione przez drozda,
i delikatne światło, które błądzi i znika
i powraca.
John Green Reads Poetry 